“24 saatdan az müddətdə qarşıya qoyulan vəzifə yerinə yetirildi”: Anar Quliyev – Antiterror Tədbirləri və zəfərə aparan yol barədə – VİDEOMÜSAHİBƏ
Azərbaycanın müasir tarixinin gedişatını əbədi olaraq dəyişən, ölkənin təhlükəsizliyi və ərazi bütövlüyü məsələsində bütün suallara son qoyan hadisədən üç il ötür.
Cəmi bir sutkadan az müddətdə respublikanın suveren ərazilərində separatizm ocaqları tamamilə aradan qaldırıldı, dövlət hakimiyyəti və qanunun aliliyi ölkənin bütün ərazisində bərpa edildi.
2023-cü il sentyabrın 19–20-də keçirilən sürətli, qətiyyətli və prinsipial antiterror tədbirləri İkinci Qarabağ müharibəsində Böyük Zəfərin şanlı salnaməsini tamamlayaraq tarixi ədalətin təntənəsini təmin etdi.
Bu gün Azərbaycanın müstəqillik tarixinin salnaməsinə xalqın sarsılmaz iradəsinin, dövlətin gücünün və tarixi ədalətin dönməzliyinin rəmzi kimi həkk olunub.
Antiterror tədbirlərinin üçüncü ildönümü ilə əlaqədar 1news.az-ın qonağı ehtiyatda olan mayor Anar Quliyev olub.
“44 günlük Vətən müharibəsi zamanı Füzulinin, Xocavəndin, Ağdam və Ağdərə rayonlarının azad olunmasında iştirak etmişəm”, - deyə Anar Quliyev bildirib.
A.Quliyevin sözlərinə görə, hərbçilərin qarşıya qoyulan döyüş tapşırıqlarını yerinə yetirməsindən əvvəl genişmiqyaslı hazırlıq işləri aparılıb:
“Bu, bir günün, bir ayın və ya bir ilin məsələsi deyil. Hazırlıq uzun illər ərzində aparılıb. Azərbaycan Silahlı Qüvvələri işğal altında olan torpaqların azad edilməsi üçün illər boyu taktiki hazırlıq keçirib. Təlim mərkəzlərində və poliqonlarda şəxsi heyətin döyüş hazırlığının artırılması, mənəvi-psixoloji vəziyyətinin möhkəmləndirilməsi istiqamətində ciddi işlər görülüb, səhra təlimləri təşkil olunub”.
Anar Quliyev antiterror tədbirləri zamanı tutduğu vəzifədən də danışıb:
“Mən ideoloji iş və mənəvi-psixoloji təminat üzrə bölmə rəisinin köməkçisi vəzifəsində xidmət etmişəm. İşim döyüş zamanı itki verən şəxsi heyətin uçotunun aparılması, həmçinin yaralıların təxliyəsi və qeydiyyatı ilə bağlı olub”.
Onun sözlərinə görə, qarşı tərəf ərazidə çoxsaylı mina sahələri yaradıb və bunun üzərində gecə-gündüz çalışıb:
“Biz kameralar vasitəsilə mülki şəxsləri, mülki geyimdə olan yaşlı insanları da görürdük. Yəni orada həm hərbçilər, həm də mülki şəxslər var idi. Məlum olduğu kimi, orada ordu komandanlığına tabe olmayan qüvvələr də qalmışdı və onlar ərazidən çıxmaqdan imtina edirdilər. Vətən müharibəsindən sonra dəfələrlə edilən xəbərdarlıqlara və tabe olmaq çağırışlarına baxmayaraq, bunu etmirdilər.
Düşmənin hər bir hərəkəti izlənilirdi. Hücum başlamazdan əvvəl zabit və müavin kimi mənim vəzifəm ondan ibarət idi ki, həmin vaxt Xudavəngdə yerləşən qədim monastır kompleksində olan sülhməramlı kontingentin təhlükəsizliyini təmin edək. Sülhməramlıların təhlükəsizliyi qeyd-şərtsiz təmin olunmalı idi. Bununla bağlı rəhbərimlə birlikdə onlarla danışıqlar apardıq və bildirdik ki, hərbi əməliyyatlar başlayır və öz təhlükəsizlikləri baxımından ərazidə mümkün qədər görünməmələri daha məqsədəuyğundur.
Bu danışıqlardan sonra qüvvələrimiz hücuma keçdi. Azərbaycan Silahlı Qüvvələri hücumu yalnız bir istiqamətdən deyil, Qarabağda həmin tabeliyə tabe olmayan silahlı birləşmələrin yerləşdiyi ərazilərə bir neçə istiqamətdən eyni vaxtda həyata keçirdi”.
Onun sözlərinə görə, antiterror tədbirləri 19 sentyabrda, günün günorta vaxtı başlayıb və sentyabrın 20-dək davam edib. 44 günlük müharibə mərhələsini keçmiş Azərbaycan Ordusu artıq döyüş şəraitinə demək olar ki, tam hazır vəziyyətdə idi:
“Əsgərlərimiz nələri gözləməli olduqlarını, düşmənin hansı taktikalardan istifadə edə biləcəyini və hansı sürprizlərlə qarşılaşa biləcəklərini bilirdilər.
Təbii ki, müharibə itkisiz olmur. Uca Tanrı bütün şəhidlərimizin ruhunu şad etsin! Təəssüf ki, bizim də şəhidlərimiz, eləcə də yaralanan zabitlərimiz oldu. Buna baxmayaraq, qarşıya qoyulan vəzifə 24 saatdan az müddətdə yerinə yetirildi. Artıq sentyabrın 20-də günün sonuna yaxın, təxminən saat 21:00–22:00 radələrində əməliyyatı başa çatdırdıq və Sərsəng istiqamətində müəyyən edilmiş həddə çatdıq”, - deyə o xatırlayıb.
.jpeg)
44 günlük Vətən müharibəsindən danışan Anar Quliyev qəhrəmanlar və döyüş yoldaşları ilə bağlı xatirələrini bölüşüb:
“Bölüyümdən başlamaq istərdim. Batalyonumuzun hərbçiləri, əsgərlərimiz arasında ilk qəhrəmancasına şəhid olan Gəncə şəhərindən olan əsgərimiz Altun Məmmədov idi. Daha sonra, səhər tezdən, təxminən saat 06:00–07:00 radələrində yenidən tapşırığı yerinə yetirmək üçün yola çıxdıq. Təbii ki, düşmən strateji yüksəkliklərə nəzarət etdiyi halda biz də onun üzərinə gedirdik.
Artilleriya atəşi zamanı əsgərlərimiz – Zaqatala rayonundan olan İsmayıl İrapov və Bakı şəhərindən Elvin Məlikov şəhid oldular. Onlar mənimlə çiyin-çiyinə döyüşən silahdaşlarım idi. 82 millimetrlik minanın partlaması nəticəsində onların bədənləri qəlpələrdən ağır şəkildə yaralanmışdı. Təsəvvür edin, həmin vaxt şəhidlərimizin cəsədlərini götürə bilmirdik. Şəxsi heyətlə yenidən qruplaşdıqdan sonra həmin yeri yadda saxladım. Ən azı, vaxtilə orada soydaşlarımızın evləri yerləşirdi, sonradan isə həmin evlər xarabalığa çevrilmişdi. Onları belə evlərdən birinin yaxınlığında, salamat qalan ağacların yanında tapdım. Əsgərlərlə birlikdə hər iki şəhidimizin cəsədini təxliyə etdik”.
Şəxsi təcrübəsindən danışan A.Quliyev qeyd edib:
“Mənə gəlincə, oktyabrın 13-də Qaraxanbəyli istiqamətində düşmən mərmisinin partlaması nəticəsində kəllə-beyin travması aldım. Həmin ərazidə yaralandım. Vəziyyətim ağır idi. Özümə gəldiyimi Füzuli xəstəxanasında xatırlayıram. Oradan isə qısa müddət sonra başqa xəstəxanaya köçürüldüm. Bir neçə gün orada qaldıqdan sonra Göyçay Rayon Mərkəzi Xəstəxanasına göndərildim və müalicəmi orada davam etdirdim.
Fürsətdən istifadə edərək həkimlərimizə dərin minnətdarlığımı bildirirəm. Onlar yalnız mənə deyil, gətirilən bütün yaralılara öz doğmaları, yaxınları kimi tibbi yardım göstərirdilər. Həqiqətən də onların fədakar əməyini yüksək qiymətləndirmək mümkün deyil. Bu barədə mütləq danışmaq lazımdır”.
Anar Quliyev müharibənin yaddaşında silinməz iz buraxdığını vurğulayıb:
“Müharibə yaddaşımda qalıb. Həm şanlı, həm də ağrıya qədər ağır bir xatirədir. Çünki çox yaxın dostlarımızı, silahdaşlarımızı, gənc oğlanları, xidmət yoldaşlarımızı itirdik. Təsəvvür edin, 18–19 yaşlı gənclər əsl qəhrəmanlıqlar göstərirdilər! Onların döyüşlərdə nümayiş etdirdiyi şücaət bugünkü və gələcək nəsillər üçün böyük nümunə olmalıdır. Bu gün biz şəhidlərimizin qəhrəmanlığının canlı şahidlərik. Onların döyüşlərdə göstərdiyi fədakarlıq, cəsarət və qəhrəmanlıq haqqında danışmaq, onları daim yad etmək bizim müqəddəs borcumuzdur”.
Yeni çağırışçıların ön cəbhəyə getmək istəyindən danışan Anar Quliyev qeyd edib ki, gənc əsgərlər bütün gücləri ilə döyüşə can atır, hamı ilə birlikdə cəbhəyə getmək, silahı əllərinə almaq və müharibənin çətinliklərini bölüşmək istəyirdilər.
O, azad edilmiş Azərbaycan şəhərlərinə daxil olarkən gördükləri ilə bağlı xatirələrini də bölüşüb:
“Təsəvvür edin, biz şəhərlərimizə daxil olanda, Cəbrayılda köhnə nümunəli şəhadətnamələr və digər sənədlər gördüm. Həmin sənədlərdə açıq şəkildə “Azərbaycan Respublikası” yazılmışdı. Yəni bunu öz gözlərimlə görmüşəm. Onların rəsmi sənədlərində belə doğum yeri Azərbaycan Respublikası kimi göstərilirdi! Bu, onların təbiətinə xas olan yalan və saxtakarlığın göstəricisidir. Məhz buna görə də sosial şəbəkələrdə və hər yerdə onların qarşısında həqiqəti ortaya qoymaq lazımdır ki, boş xülyalara qapılmasınlar. Qarabağ Azərbaycanındır, Azərbaycan olub və həmişə də Azərbaycan olacaq!”
Sonda Anar Quliyev müharibənin başa çatması barədə xəbəri harada və nə vaxt öyrəndiyini də xatırlayıb:
“Bu xəbəri Xocavənd istiqamətində aldım. Xatırladım ki, oktyabrın 12-də yaralanmışdım və Gəncə və Füzulidə müalicə olunmuşdum. Gəncədə xəstəxanada yatarkən könüllü olaraq yenidən xidmətə qayıtmaq istədiyimi bildirdim və Xocavənd istiqamətinə göndərilməyim barədə əmr aldım. Orada şəxsi heyətlə iş üzrə batalyon komandirinin müavini vəzifəsinin icrasına başladım.
Axşam idi, yenidən döyüş hazırlığı vəziyyətində idik, əlaqə saxlayırdıq. Birdən bizə bildirildi ki, saat 00:00-dan etibarən əməliyyatlar dayandırılır: “Atəşi dayandırın, müharibə başa çatıb”.
Biz isə səngərdə, ön cəbhədə idik və əslində nə baş verdiyini tam bilmirdik. Sonradan məlum oldu ki, həmin vaxt artıq danışıqlar gedirmiş, Ali Baş Komandanımızın iştirakı ilə üçtərəfli danışıqlar aparılırmış. Təbii ki, biz bunu daha sonra öyrəndik. Düşmən artıq kapitulyasiya aktını imzalamağa razılıq vermişdi. Bunu eşidəndə biz zabitlər radiostansiya vasitəsilə bir-birimizlə danışaraq, eyni zamanda şəxsi heyətin yanında olaraq əsgərlərimizə müharibənin başa çatdığını bildirdik.
Döyüşçülərin gözlərində yaş var idi, mən özüm də çox kövrəlmişdim. Siz anlayırsınızmı, bu, necə böyük qürur hissidir?! 30 il ərzində bu düyünü açmaq mümkün olmamışdı, bu məsələ ilə bağlı danışıqlar heç bir nəticə vermirdi.
Əlbəttə, biz başa düşürdük ki, müharibəni silah gücünə sona çatdırmaq lazım gələcək. Mən də bu xəbəri gözlərimdə yaşla qarşıladım, inanılmaz dərəcədə xoşbəxt idim. Günlərlə yağış altında, bəzən demək olar ki, yarıac vəziyyətdə qalmaq çox ağır idi. Bunu sözlə ifadə etmək, o hissləri çatdırmaq... Əsl döyüş yoldaşları, hərbçilər, qazilər, veteranlar məni ən yaxşı anlayacaqlar. Həqiqətən də çox çətin idi, amma biz bunun öhdəsindən gəldik.
Bütün bunları şərəflə geridə qoyduq. Əlbəttə, buna hazır idik, amma belə bir xəbəri eşitmək və onu şəxsi heyətə çatdırmaq böyük qürur idi! Uca Tanrı bütün şəhidlərimizin ruhunu şad etsin, ruhları rahat olsun! Bu qələbəni onların sayəsində, hamımızın sayəsində və əlbəttə ki, Ali Baş Komandanın rəhbərliyi ilə xalqımızın sayəsində qazandıq”.
Foto+video: Nadir İbrahimli
