Qrant var, maliyyələşmə var, məktəb var, layihə isə olmayacaq: Şəbnəm Səfərova Ağdamda «ağıllı sinif»dən niyə imtina etdi?
«Study in Azerbaijan» şirkətinin direktoru Şəbnəm Səfərova Ağdam məktəblərindən birində «ağıllı sinif»in yaradılması üzrə sosial layihənin icrasından tam imtina etdiyini açıqlayıb.
O, bunun səbəbi kimi Qarabağ Regional Təhsil İdarəsinin mövqeyini göstərib. Səfərovanın sözlərinə görə, qurum layihəyə dəstək vermək əvəzinə, faktiki olaraq onun icrasına əngəl törədib.
Nə planlaşdırılırdı?
Səfərovanın layihəsi «bp» şirkətinin QHT-lərə Dövlət Dəstəyi Agentliyi ilə birgə elan etdiyi böyük qrant müsabiqəsinin qalibi olmuşdu. Söhbət Ağdamda — keçmiş təmas xəttində yerləşən və onilliklər boyu müharibədən, birbaşa atəşlərdən əziyyət çəkmiş rayondakı məktəbdən gedirdi.
Layihə çərçivəsində günəş panellərinin quraşdırılması, sinfin elektron lövhə və enerjiyə qənaət edən sistemlərlə təchiz edilməsi, habelə müəllim və şagirdlərə bu texnologiyalarla işləmək üzrə təlimlərin keçirilməsi nəzərdə tutulurdu. Səfərova xüsusi vurğulayır ki, uzun illərdir heç bir maddi təmənna güdmədən sosial fəaliyyətlə məşğuldur və bunu cəmiyyətə bir təşəkkür borcu kimi görür.
Nə baş verdi?
Səfərovanın sözlərinə görə, müsabiqədəki qələbədən sonra komanda Qarabağ Regional Təhsil İdarəsinə rəsmi məktub ünvanlayıb və qurumu şifahi qaydada da məlumatlandırıb. İdarə isə uzun müddət susqunluq nümayiş etdirib və yalnız bəzi qurumların müdaxiləsindən sonra tələsik cavab verib.
Səfərova bu cavabı prosesi uzatmaq və boyun qaçırmaq üçün klassik bir üsul («yola vermək») kimi xarakterizə edir: layihə müəlliflərini başqa ünvanlara yönləndirməyə çalışıblar, məktubun sonunda isə qeyd olunub ki, təqdim edilmiş materiallara aidiyyəti üzrə baxıldıqdan sonra məsələyə «qanunvericiliyin tələblərinə uyğun olaraq baxıla bilər».
«Baxıla bilər… Baxılmaya da bilər», — deyə o bildirir.
Səfərova layihəni başqa bir rayona keçirmək əvəzinə, ondan tamamilə imtina etməsinin bir neçə səbəbini sadalayır.
Birincisi — rəsmi yazışmanın mahiyyəti. Onun fikrincə, İdarənin cavabındakı məqsəd layihənin necə həyata keçiriləcəyini müəyyənləşdirmək deyil, onun ümumiyyətlə reallaşmamasını təmin etmək olub. O qeyd edir ki, doğma Ağdamında bu dərəcədə «təhlükəli və qorxulu» bir insan olduğunu, orada «persona non qrata»ya çevrildiyini heç təsəvvür belə etmirmiş.
İkincisi — birbaşa, açıq dialoqun olmaması. Səfərova yazır ki, İdarə rəhbərliyinin yerində olsaydı, şəxsən dəstəyi qaldırıb maneənin nədən ibarət olduğunu açıq deyərdi; əgər səbəb kiminsə təzyiqindən və ya narazılığından qorxmaqdırsa, bunu da səmimi etiraf edərdi. Bunun əvəzinə isə zəng etməyi İdarənin səsi titrəyən gənc bir xanım əməkdaşına tapşırıblar.
Üçüncüsü — beynəlxalq təcrübə ilə yerli reallıq arasındakı uçurum. Səfərova vurğulayır ki, dünyada vətəndaş cəmiyyətinin rolu, biznesin korporativ sosial məsuliyyəti və təhsilə dəstək çoxdandır ki, praktiki əməkdaşlıq müstəvisinə keçib; burada isə bircə məktəbin bircə sinfi xatirinə «baxıla bilər» mərhələsini aşmaq məcburiyyətində qalırsan.
O əlavə edir ki, fərqli bir münasibət görsəydi, «həyatındakı yeganə uğur olan orta səviyyəli vəzifəsini» itirməkdən qorxan insanları anlayışla qarşılayar və layihəni başqa regiona keçirərdi, baxmayaraq ki, bu qorxunu mənasız və əsassız hesab edir. Lakin yaranmış şəraitdə, Səfərovanın sözlərinə görə, o, layihənin icrasından birmənalı olaraq imtina edir.
Təşəkkür və yekun
Səfərova göstərilən etimad və dəstəyə görə QHT-lərə Dövlət Dəstəyi Agentliyinə və uzun illər əməkdaşı olduğu «bp» şirkətinə təşəkkürünü bildirib, eləcə də layihənin komandadan asılı olmayan səbəblərdən baş tutmamasına görə üzrxahlıq edib.
«Bu dəfə dəstək tapıldı, maliyyələşmə tapıldı, təşəbbüs və işləmək həvəsi var idi. Təkcə bircə məktəbin uşaqları xatirinə bütün bunları bir araya gətirməyə imkan verəcək münasibət tapılmadı», — deyə o fikrini yekunlaşdırır.
